Indische dwergooruil Otus bakkamoena

Dieren in onze sanctuary

Indische dwergooruilwuil Mumbai werd, samen met andere uilsoorten en roofvogels, in beslag genomen door Dierenwelzijn Vlaanderen.

Indische dwergooruilwuil Bakkamoena werd, samen met andere uilsoorten en roofvogels, in beslag genomen door Dierenwelzijn Vlaanderen.

Indische dwergooruilwuil Chennai werd, samen met andere uilsoorten en roofvogels, in beslag genomen door Dierenwelzijn Vlaanderen.

Indische dwergooruilwuil Kolkata werd, samen met andere uilsoorten en roofvogels, in beslag genomen door Dierenwelzijn Vlaanderen.

Indische dwergooruilwuil Delhi werd, samen met andere uilsoorten en roofvogels, in beslag genomen door Dierenwelzijn Vlaanderen.

Kenmerken

Grootte:

23 - 25cm

Voedsel:

insecten, kleine reptielen, knaagdieren, vogels

Gewicht:

125 - 150gr

Leeftijd:

10 - 15 jaar

Draagtijd:

28 - 29 dagen

Status:

Niet bedreigd

Familie:

Leefomgeving:

In alle soorten bossen, parken van laagland tot hoger gelegen gebieden.

Leefgebied:

Zuidelijk India en Sri Lanka

Waar voelt hij zich op zijn best?

De Indische dwerguil komt wijdverspreid voor op het Indiase subcontinent. Zijn leefgebied strekt zich uit van de vlakten tot de uitlopers van de Himalaya en omvat diverse leefomgevingen zoals bossen, tuinen en stadsparken. De uil gedijt goed in regio's met een gematigd tot warm klimaat.

Wat eet hij graag?

Met een dieet dat bestaat uit insecten, kleine zoog/knaagdieren en reptielen past de Indische dwerguil zich aan verschillende habitats.

Hun scherpe gehoor en geruisloze vlucht maken hen tot zeer effectieve nachtelijke jagers, die in staat zijn om kleine prooien te vangen in volledige duisternis.

Wetenswaardigheden

De Indische dwerguil is een kleine, compacte uil die wordt gekenmerkt door zijn opvallende verenkleed en uitgesproken oorpluimen. Zijn lichaam is over het algemeen gevlekt in grijze, bruine en witte tinten, waardoor hij uitstekend gecamoufleerd is tegen boomschors. De voorkant van zijn gezicht is omrand met een donkerdere lijn en zijn ogen zijn groot, rond en meestal geel. Een kenmerk dat veel voorkomt bij nachtdieren. De vleugels en rug zijn gemarkeerd met fijne strepen en vlekken, wat hun onopvallend uiterlijk versterkt. Er zijn geen significante, fysieke verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke Indische dwerguilen.

De soortnaam is afgeleid van “bakamuna”, de Singalese naam voor de oostelijke kerkuil (Tyto javanica) en de bruine visuil (Ketupa zeylonensis).

De Indische dwerguil is voornamelijk solitair en komt tijdens het broedseizoen samen. Ze communiceren met behulp van verschillende roepgeluiden, waaronder een kenmerkende, zachte roep. Deze nachtvogels zijn territoriaal en kunnen hun roep gebruiken om territoriumgrenzen af te bakenen of partners aan te trekken. Soms werken ze samen om zich tegen roofdieren te verdedigen. Ze bootsen vaak de roep van andere uilensoorten na om hun territorium uit te breiden en rivalen af te schrikken.

De Indische dwerguil is monogaam en vertoont intrigerend paringsgedrag, vaak gekenmerkt door de geluiden en zichtbare uitingen van het mannetje om een partner aan te trekken. De voortplanting vindt plaats in het voorjaar. Sociale interacties omvatten wederzijds poetsen en voeren, waarbij paren een sterke band vormen. Ze bouwen geen nesten, maar maken gebruik van bestaande boomholtes of verlaten nesten van andere vogels. Het vrouwtje legt twee tot vier eieren, die vervolgens na ongeveer 24 tot 26 dagen worden uitgebroed. Beide ouders zijn actief betrokken bij het voeden en verzorgen van de kuikens.

Bedreiging

De Indische dwerguil wordt momenteel door de IUCN geclassificeerd als “niet bedreigd”, wat betekent dat hij relatief algemeen voorkomt en niet direct met uitsterven wordt bedreigd. Zijn populatie wordt echter beïnvloed door habitatverlies als gevolg van ontbossing en verstedelijking.